Od długiego czasu miałam wielką ochotę na inne lalki niż Super Dollfie. Planowałam zabawić się w customizera. Jednocześnie od początku marzyłam o czymś kiczowato mangowym jako zbolały do granic otaku.

Monster High są wymiotogenne od zbyt częstego oglądania. DD i Azone odrzuciły mnie ceną, podobnie Mamachapp - są nieziemskie, ale za cenę jednej mogłabym kupić dorodnego Sooma (czaicie żart ? No bo sum to taka ryba. It just happens !). Licca do mnie przemówiła, ale wyglądem przypominała moje MSD.

Postanowiłam zaszaleć i kupić jakieś dziwactwo. Wybór przypadkowo padł na ddunga za sprawą jakiejś dzikiej amerykanki na DA. W tym samym dniu kupiłam własne maleństwo. Po czym z chłopakiem poszliśmy do chińskiego centrum w poszukiwaniu pokerowych kart do wietnamskiej odmiany gry w bilard (nie śmiejcie się bo zjedzą wam koty), gdzie kupiłam kolejne dwie za jedną setną sumy jaką dałam w internecie. Więc po czterech i pół roku mojego stażu lalkowego głoszę tę jedną prawdę: ludzie, przed kupnem lalek idźcie do centrum chińskiego. Może kupicie ją za 2,30zł zamiast 20$.

Jeśli ktoś zainteresuje się tematem oto oficjalna angielska strona: www.ddung.ca

Moje plany nie ograniczają się oczywiście do zbierania ich. Dlatego dwie już stoją bez włosów, makijażu i ubrań. Efekty już niedługo.
Fun fact: Chińskie podróbki są lepiej wyważone i stoją, w przeciwieństwie do koreańskiego orginału.

To moja panna - ddung mini # 21, żałuję że wszystkie lalki nie przychodzą w takich rozkosznych opakowaniach.



A to pierwsza próba repaintu. Oczywiście do poprawki:

Przedwczoraj wpadła do mnie Ashi (ashiart.pinger.pl) ze swoimi dwoma ślicznymi dzieciakami. Spotkanie przerodziło się w maraton szycia i rozkoszny wypad nad jezioro z piwem, aparatem i lalkami. Było bardzo miło, dokonałam rzeczy niemożliwych (jakim min. było uszycie majtek moim pannom) i chociaż liczyłam na więcej po sesji to z dumą dzielę się pierwszymi wiosennymi zdjęciami.

Jednocześnie znowu oszalałam na punkcie chłopca w wielkim rozmiarze, może wepchnie mi się łokciamy do zamkniętej już wish listy. W drodze do mnie jest pewne małe, plastikowe i niedollfowe stworzonko... Ale zostawiam to jako tajemnicę, bo jest to ostatnim krzykiem mody na pingerze.

Na początek Emily (RS Ya) należąca do Ashi, kilka randomowych zdjęć w rozwianym gumowo różowym włosie, na który wciąż mam chrapkę.




Dodatkowo biała sukienka Alice w jedynym pozbawionym wiosennych oznak miejscu.

Pijacko i seksualnie przebiegł nam meet na krzesełkach w słońcu. Właśnie takich spotkań mi brakuje. Poczułam też silne uzależnienie od Adelajde co mam nadzieję zaowocuje kolejnym minimeetem.
Zdjęcia w słońcu sprawiały mi taką radość, że po powrocie do sali z lalkami całkowicie opuściła mnie ochota na fotografowanie... Koniecznie trzeba powtórzyć spotkanie w takim sielankowym klimacie.

Po mojej szalonej aktywności na blogu możnaby wywnioskować, że nic nie robię tylko na spotkania jeżdżę i to jeszcze bez własnych lalek. Cóż, prawda jest taka, że za trzy dni kończę moją siedmioletnią przygodę z szkołą plastyczną w Opolu i tym samym walczę o przyzwoite zdanie w eleganckim stylu (tj. błagam na kolanach o dopuszczający). Ciężko sobie wyobrazić, że być może już nigdy nie podejdę do tablicy, lub nie dostanę pały pogrążającej mnie w mentalnym mroku za brak zadania z francuskiego... Jezu, oby tak było.
A właśnie, dziewczyny - dyplom z malarstwa zdany na 5 !

Koniec sentymentów, bo jeszcze nie zaliczyłam dwóch przedmiotów. Zaczynam od zdjęcia, które JEDNAK udało mi się zrobić sekundę przed tym jak lalka Adelajde pierdolnęła (przepraszam za wyrażenie, ale ona rzeczywiście pierdolnęła) o bruk gubiąc dwa palce. Miłego oglądania, kochani !

Dwa przeurocze stroje, które szyło mi się z ogromną przyjemnością. Powoli staję się słynna jako osoba która nigdy nie dotrzymuje obietnic i nie przestrzega terminów. Cudowne uczucie.

Przy okazji Ramona dostała swoją perukę, wreszcie coś, co określić można jako zupełnie jej. Czekamy też na śliczne oczka i cóż, uznaję kolejną lalkę za skończoną. Dzisiaj jednak okazało się, że nie kupię ciałka dla Frei w tym tygodniu, a przyczyną tej okrutnej decyzji jest wynalezienie w najmroczniejszych zakątkach eBaya ślicznych butów. Cóż, priorytety.
Mimo, że peruka przeszła raptem dwie sesje już wygląda jak dwuletni weteran. Czemu ja nie jestem w stanie opanować destrukcyjnej ekstazy i zachować jedną jedyną rzecz w stanie przystępnym do pokazywania jej w internecie ?

Mocno opóźnione zamówienie dla uroczej koleżanki z DoA, tym razem nie mój styl... ale przyjemnie mi się szyło.

*Dear Bea~ Hope you enjoy the results, and sorry for delay.*

Zdjęcia są ochydne. W porównaniu do dziewczyn z forum mogę moimi zdjęciami powycierać podłogę.








Plus kilka randomów z poprzedniej sesji.